 |
|
 |
Risico-analyse en kwaliteit
|
Een belangrijk aspect van een kwaliteitssysteem is borging. Borging omvat
alle maatregelen die zorgen dat de organisatie een bepaald
minimum kwaliteitsniveau haalt. Het is de wig onder de Deming-cirkel. Dit
gewenste kwaliteitsniveau kan op verschillende manieren bereikt
worden, maar het is natuurlijk de kunst om de meest efficiënte manier te
vinden. Dat betekent in elk geval dat fouten moeten worden
voorkomen, of tenminste
in een zo vroeg mogelijk stadium moeten worden ontdekt (zie
ook de ideeën
van Feigenbaum, en lees meer over het
belang van procesinnovatie).
Hoe zorg je als organisatie nou dat het voorkomen en ontdekken van fouten (consequent!) gebeurt? Zonder te verzanden in een regeltjes- en controlecultuur?
Door het uitvoeren van een risico-analyse. Een belangrijke voorwaarde voor een risico-analyse is de aanwezigheid van processchema's of -beschrijvingen. Ook moet zo concreet mogelijk zijn gedefinieerd wat het minimum kwaliteitsniveau van het produkt of de dienst is.
De risico-analyse zelf bestaat vervolgens uit het per processtap
beantwoorden van de vragen:
- Welke elementen van het minimum kwaliteitsniveau worden in
deze stap beïnvloed? Ofwel: wat kan hier al fout gaan met het
produkt of de dienst?
- Hoe kan in deze stap voorkomen worden
dat die elementen negatief worden beïnvloed (preventie)? Een
scala aan mogelijke maatregelen is hier opgesomd.
- Moet er iets gecontroleerd worden (verificatie)? Deze vraag kan zowel
gesteld worden voor de preventieve maatregelen als voor het
produkt of de dienst zelf.
- Hoe, hoe vaak, door wie en waarmee moet er gecontroleerd worden? Wat zijn de normen?
- Welke acties zijn nodig (en economisch zinvol!) als er niet aan de normen
wordt voldaan? Wie beslist daarover?
Alle bestaande werkinstructies,
controles, enz. die niet in de antwoorden voorkomen, moeten
nog eens kritisch worden bekeken. Er is een goede kans dat deze
afgeschaft kunnen worden...
De antwoorden op de vragen kunnen
goed in een tabel worden weergegeven. Deze kan op zijn beurt
weer uitstekend gecombineerd worden met de procesbeschrijvingen.
Daarmee ontstaat dan een handzame procedure.
Is dit een zinvolle methode voor elk proces?
Het is logisch om een dergelijke risico-analyse
voor het primaire proces, het geld-verdienproces, uit te voeren.
Maar het is zeer zinvol om het ook te doen voor de aansturing
van de organisatie: het managementproces. De vragen zijn
dan minder gericht op het produkt of de dienst, en meer op
het produktie-/dienstverleningsproces
en de verbetering daarvan (= enterprise risk management). Er
blijven hierbij na het doorlopen van de vragen vaak verrassend
veel
bestaande
activiteiten ‘over'.
Die dus in aanmerking komen afgeschaft te worden. Overigens
zal waarschijnlijk ook blijken dat de maatregelen voor het
managementproces voor een groot deel overlappen met de eisen
uit ISO 9001.
Het belangrijkste resultaat van het op de beschreven manier uitvoeren
van een risico-analyse is een efficiënt en doeltreffend kwaliteitssysteem.
Dus geen ballast aan overbodige regels en voorschriften. Wel
veel produkten of diensten die aan de verwachtingen van de klanten
voldoen.
|